wur composteerbare plastics

Composteerbare plastics breken volgens WUR snel genoeg af

Een onderzoek van Wageningen Food & Biobased Research, een onderzoeksinstituut van de Wageningen University & Research (WUR), toont aan dat composteerbare plastics in het huidige GFT-afvalverwerkingsproces relatief snel afbreken. In de compost, het eindproduct van de GFT-afvalverwerking, werden geen resten van bioplastics teruggevonden. Wij spraken met onderzoeker Maarten van der Zee: “Er zijn meerdere circulaire routes denkbaar.”

Wat ons eigenlijk de meeste zorgen baart, is dat mensen ook gewoon niet-bioafbreekbaar plastic bij het GFT gooien. Dat belandt uiteindelijk ook in de compost.

In het onderzoek werd in de praktijk – bij het Brabantse afvalverwerkingsbedrijf Van Kaathoven – gekeken hoe composteerbare varianten van plastic producten zich tijdens het GFT-afvalverwerkingsproces gedroegen. Dat gebeurde bij negen producten van verschillende fabrikanten, onder meer GFT-inzamelzakken, plantenpotten, theezakjes, koffiepads, koffiecapsules en fruitetiketten.

Maarten van der Zee was een van de onderzoekers. Hij houdt zich al meerdere decennia bezig met de biologische afbreekbaarheid van plastics en was onder meer betrokken bij de ontwikkeling van de Europese norm (EN13432) voor composteerbare producten. Hij was niet verrast over de resultaten van het onderzoek. “Om aan de norm te voldoen moeten composteerbare plastics minstens net zo snel afbreken als GFT-afval, dus in die zin is het niet verrassend dat dat in de praktijk ook zo bleek te zijn.”

Sneller dan sinaasappelschillen

Toch was het onderzoek volgens hem belangrijk. “In de wereld van de afvalverwerking is de afgelopen jaren het idee ontstaan dat de norm voor composteerbare plastics niet meer aan zou sluiten op de praktijk, omdat we in Nederland steeds sneller zijn gaan composteren, soms zelfs met een eerste zeefmoment binnen twee weken. Nu worden in de norm en de bijbehorende testen inderdaad andere doorlooptijden genoemd en sommige composteerbare plastics zijn in die korte tijd dan ook nog niet volledig uiteengevallen. Dat geldt echter ook voor het meeste gewone GFT-afval. Dat wordt ook afgezeefd en gaat daarna weer terug in het proces en krijgt een tweede of derde kans om verder af te breken tot compost.”

Van der Zee was onder meer verrast door de uitkomst dat composteerbare producten gemaakt van polymelkzuur (PLA) zelfs na een composteercyclus van elf dagen niet meer teruggevonden konden worden. Ze bleken veel sneller af te breken dan bijvoorbeeld sinaasappelschillen.

Regels composteerbare plastics

In Nederland mogen van afvalverwerkers en gemeenten de meeste composteerbare plastics nu nog niet bij het GFT-afval worden weggegooid. “Qua composteerbaarheid zou het, bij composteerbare plastics die aan de Europese norm voldoen, moeten kunnen. Maar vanuit duurzaamheid kan recycling van composteerbare plastics ook een goede optie zijn. Er zijn dus meerdere circulaire routes denkbaar”, zegt Van der Zee. “Wat ons eigenlijk de meeste zorgen baart, is dat mensen ook gewoon niet-bioafbreekbaar plastic bij het GFT gooien. Dat belandt uiteindelijk eveneens in de compost. Dat is een serieus probleem.”

Van der Zee heeft naar aanleiding van het onderzoek een suggestie die de hoeveelheid microplastics in compost mogelijk kan verminderen. “Op fruit zitten vaak plastic stickertjes. Er is waarschijnlijk bijna niemand die ze er vanaf haalt om ze los bij het plastic weg te gooien, dus komen die als plastic tussen het GFT terecht. Ik zou zeggen: zorg ervoor dat die stickertjes verplicht composteerbaar zijn. Hetzelfde kan gelden voor bijvoorbeeld theezakjes en andere plastic producten waarbij er een hoge kans is dat zij in het GFT belanden.”

Meer over WUR

Dit artikel delen

FacebookTwitterEmailLinkedInWhatsApp
FacebookTwitterEmailLinkedInWhatsApp