8 augustus 2019 - Geschreven door: Sigrid Helbig, directeur The Economic Board

Komkommertijd

Er zijn mensen die de komkommertijd de leukste tijd van het jaar vinden. Lekker niksen, je ziel laten schommelen en tijd nemen voor nieuwe inzichten. Ik kom bij mijn overpeinzingen uit bij een zevental perspectieven ter versterking van onze regionale strategie:

Netwerken is net werken

Verbind enthousiasme, drijfveer en daadkracht en parkeer subiet alle mensen die de boel vertragen. U kent vast het gezegde: ‘alleen ga je sneller maar gezamenlijk kom je verder’. Niet dus. Tijdens het oeverloos soebatten over doel, richting en werkwijze word je ondertussen links en rechts ingehaald, door andere regio’s, landen, bedrijven en initiatieven. Gewoon omdat ze sneller zijn. Mijn pleidooi: afstemmen ja – maar wel een beetje snel graag!

Als het makkelijk was hadden we het al

Wat heb ik er aan?

Oftewel: wat is mijn winstmaximalisatie op korte termijn? Voldemort-vraag, want dodelijk voor elke langdurige strategische samenwerking. Veroorzaakt handelsoorlogen, NAVO-ruzie, BREXIT-gedoe en andere ongein. Vreet negentig procent van alle energie.

Schenk er zo weinig mogelijk aandacht aan. Stel een tegenvraag:  wat heb je concreet gevraagd en wat is jouw positieve bijdrage? Iedereen weet nu wel dat Engeland uit de EU wil, maar vraag eens een willekeurig iemand hoeveel landen er nog in willen blijven.

Fouten maken moet

Je kunt van Amerikanen vinden wat je wilt, ze hebben wel ondernemersgeest. Een van de redenen is dat ze er niet zo zwaar aan tillen indien iets niet lukt ‘if something doen’t work, try something else’.

Ook investeerders hebben deze instelling. ‘Al drie keer een bedrijf begonnen? Prima leerschool! Koester bedrijven en mensen die het opnieuw proberen. Of zoals Edison zei: ‘ik ken nu duizend manieren hoe je géén lamp moet maken’.

Hoe kan het tóch?

Dat projecten, initiatieven, experimenten niet gerealiseerd kunnen worden omdat ze buiten een of ander kader, richtlijn of scope vallen weten we nu wel. We versterken met een coalitie van gewilligen actief een ‘hoe kan het tóch’-mentaliteit. We spannen ons gezamenlijk in voor  ‘hoe kan het tóch’ – potjes. Moeilijk? Zeker. Als het makkelijk was hadden we het al.

Bemoei je daar niet mee

We gaan ons niet overal mee bemoeien, gaan niet doen wat anderen al doen en hebben vertrouwen in en applaus voor de uitvoering van anderen. We hoeven geen programmamanagers voor Food, Health, Energy. We maken gebruik van aanwezige expertise bij Foodvalley, Kiemt en Health Valley. We tuigen geen acquisitieteam op. Die zijn er bij gemeenten en ontwikkelingsmaatschappij Oost NL. We zoeken wel de aansluiting en verbinding. Het liefst met mensen met minimaal twee petten op.

Liever een goede buur dan een verre vis

De randstad ligt, zoals de naam al zegt, aan de rand van Nederland. De randstad heeft 80 miljoen vissen als buren. Dat is kennelijk geen probleem. Dan zijn er de zogenaamde randgebieden. Zeg maar alles wat ‘rechts’ is in Nederland. Geografisch dan, niet politiek. Deze randgebieden hebben 80 miljoen Duitsers als buren. Dat is kennelijk wel een probleem. Bijzonder.

Wij zetten in op drie thema’s: infrastructuur, arbeidsmarkt, ondernemerschap. Gezamenlijk met onze oosterburen. Die, even tussendoor en zoals iedereen weet, de grootste handelspartner van Nederland zijn.

Indien je nu niet wilt investeren – wanneer dan wél?

Investeer, investeer, investeer

De enige zekerheid die overheden, bedrijven en instituten nu hebben: indien je jouw geld bij de bank oppot zal het over drie jaar minder waard zijn! Je kunt het nog beter in een sok stoppen. Toch investeren Europese bedrijven op dit moment nog aantoonbaar minder in research & development dan bijvoorbeeld Amerikaanse en Chinese bedrijven. Niet slim. Oftewel: indien je nu niet wilt investeren – wanneer dan wél?

FacebookTwitterEmailLinkedInWhatsApp