31 oktober 2016 - Geschreven door: Sigrid Helbig is directeur van The Economic Board

Van hier tot Tokyo

Ik ben net terug van een handelsmissie naar Tokyo. Ik was er nog nooit geweest en was erg benieuwd. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) organiseerde de missie samen met de ambassade aldaar. Ik mocht een beetje aan cherry picking doen en liep een combinatie van de thema’s sport en gezondheidszorg mee. Daarmee was de reis voor mij maatwerk, passend bij onze regionale focus.

De organisatie van de reis was ronduit geweldig! De ambassade opent deuren waar je als individuele organisatie niet binnenkomt. We werden overal met égards ontvangen en hadden hoogwaardige gesprekspartners. Zo waren we te gast bij de Japanse Sport Agency, het sportministerie. Zij zijn volop bezig om de Olympische spelen in 2020 voor te bereiden. En we waren bij het Japanese Institute of Sport Science (JISS), zeg maar het Japanse Papendal.

Alles is heel modern, state of the art. Maar de Paralympics zijn wel een issue. Japan staat op plaats 64, terwijl het bij de gewone spelen op plaats zes staat. Dit is wel een dingetje voor dit gastland van de volgende spelen. Het was een mooie gelegenheid om ‘ons’ Papendal te promoten, dat ook paralympische sporters faciliteert.

Bij een bezoek aan een revalidatiecentrum was mijn eerste indruk dat de Nederlandse faciliteiten voor mensen met een beperking de vergelijking met Japanse glansrijk doorstaan. Minder oog hier voor mensen met een beperking?

In de gezondheidszorg heeft Japan dezelfde uitdagingen als Nederland. Een vergrijzende bevolking en hoge gezondheidskosten. In de ranking van de World Health Organization staat Japan op één met het hoogste percentage inwoners van boven de honderd. (Nederland op plek 14).

Het viel mij op dat er in Japan weinig ouderenvoorzieningen bestaan zoals bejaardentehuizen en aanleunwoningen. Dit betekent dat veel ouderen in ziekenhuizen ondergebracht worden.

Japanners zijn gek op cijfers. Zo was men benieuwd naar de openbare data van Nederlandse ziekenhuizen en ook ons Parkinson-project met Radboudumc, Parkinsonnet en Verily vond men interessant.

Cultuurverschillen

Nog een paar cultuurverschillen: de bewoners van Tokyo zijn bijzonder hoffelijk. Ben je in New York dan is er veel haast, geschreeuw en getoeter. In Tokyo is het veel rustiger, mensen gaan niet zo uit hun dak. Misschien is dat ook nodig als je in een stad leeft met 38 miljoen medebewoners. Waar je werkgever een hoofdkantoor heeft met meer dan 7000 medewerkers, met een eigen metrostation en 70 liften, zoals Dentsu, dé marketingfirma van Japan. Dan besef je trouwens ook dat Nederland écht geen metropoolregio heeft.

Wat nog meer opvalt is dat Japanners hele lange werkdagen hebben, 12 uur is geen uitzondering. En ze zijn heel gedisciplineerd. Heel grappig om te zien dat de enigen die door rood voetgangerslicht lopen – jawel – Nederlanders zijn. Japanners doen dat niet en ik weet zeker dat ze dit ongedisciplineerd vinden. Persoonlijk vind ik dan ook dat we stoplichten voor voetgangers in Nederland moeten omdopen naar advieslichten.

De ambassade organiseerde het afsluitende Trade Dinner. Hiervoor nodigde ik twee directeuren uit van de gezondheidstak van Teijin. Dat is een miljardenbedrijf met een Nederlandse divisie high performance fibre (voorheen Akzo) in Arnhem. Minister Schippers was erg benaderbaar. Toen ik haar vroeg voor een foto met mijn twee gasten, poseerde ze direct heel bereidwillig .

Het nawerk van zo’n reis is belangrijk. Bedankbriefjes schrijven, foto’s opsturen en contacten uitdiepen. Ik weet bijna zeker dat Teijin ook eens onze regio bezoekt. Dan laten we onze mooie projecten en producten op gezondheidsgebied en sport zien. En misschien kunnen we samenwerken. Dan is hun reis van Tokyo tot hier.

FacebookTwitterEmailLinkedInWhatsApp